Bo‘lajak tarbiyachilarning kognitiv-integrativ mobilligi, mohiyati va tarkibiy komponentlari
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.22653151Аннотация
Mazkur maqolada bo‘lajak tarbiyachilarning kognitiv-integrativ mobilligi tushunchasining ilmiy genezisi,
mohiyati va tarkibiy tuzilishi nazariy jihatdan tahlil qilingan. “Kognitiv mobillik” va “integrativ mobillik” tushunchalarining
mazmuni aniqlashtirilib, ularning kasbiy-pedagogik faoliyatdagi o‘zaro bog‘liqligi asoslangan. Tadqiqot natijasida kognitiv-
integrativ mobillik bo‘lajak tarbiyachining bilimlarni tezkor o‘zlashtirish, qayta ishlash va transfer qilish, turli bilim
hamda faoliyat sohalarini integratsiyalash, o‘zgaruvchan pedagogik vaziyatlarga moslashish, shuningdek, refleksiv va
ijodiy qarorlar
qabul qilishga tayyorligini ifodalovchi integral shaxsiy-kasbiy sifat sifatida tavsiflangan. Kognitiv-integrativ
mobillikning kognitiv-bilim, operatsion-faoliyat, integrativ-tahliliy, adaptiv-moslashuvchan, refleksiv-baholash, kommunikativ-
hamkorlik hamda innovatsion-ijodiy komponentlari ajratib ko‘rsatilgan. Taklif etilgan tarkibiy model maktabgacha ta’lim
yo‘nalishi talabalarining zamonaviy kasbiy kompetentligini rivojlantirish uchun nazariy-metodik asos bo‘lib xizmat qiladi
Ключевые слова
kognitiv mobillik, integrativ mobillik, kognitiv-integrativ mobillik, bo‘lajak tarbiyachi, kasbiy kompetentlik, bilim transferi, integrativ tafakkur, moslashuvchanlik, refleksiya, innovatsion faoliyatБиблиографические ссылки
1. O‘zbekiston Respublikasining “Ta’lim to‘g‘risida”gi Qonuni, O‘RQ-637-son. 2020-yil 23-sentabr.
2. O‘zbekiston Respublikasining “Maktabgacha ta’lim va tarbiya to‘g‘risida”gi Qonuni, O‘RQ-595-son. 2019-yil 16-dekabr.
3. Выготский Л.С. Педагогическая психология / под ред. В.В. Давыдова. – М.: Педагогика, 1991. – 480 с.
4. Леонтьев А.Н. Деятельность. Сознание. Личность. – М.: Политиздат, 1977. – 304 с.
5. Зимняя И.А. Педагогическая психология: учебник для вузов. – 2-е изд., доп., испр. и перераб. – М.: Логос, 2004.
– 384 с.
6. Хуторской А.В. Ключевые компетенции как компонент личностно-ориентированной парадигмы образования //
Народное образование. – 2003. – № 2. – С. 58–64.
7. Вербицкий А.А. Компетентностный подход и теория контекстного обучения. – М.: ИЦ ПКПС, 2004. – 84 с.
8. Давыдов В.В. Теория развивающего обучения. – М.: ИНТОР, 1996. – 544 с.
9. Kolb D.A. Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. – Englewood Cliffs, NJ:
Prentice Hall, 1984. – 256 p.
10. Bruner J.S. The Process of Education. – Cambridge, MA: Harvard University Press, 1960. – 97 p.
11. OECD. OECD Future of Education and Skills 2030: OECD Learning Compass 2030. – Paris: OECD, 2019.
Загрузки
Опубликован
Выпуск
Раздел
Лицензия
Copyright (c) 2026 «Maktabgacha va maktab ta’limi» jurnali

Это произведение доступно по лицензии Creative Commons «Attribution» («Атрибуция») 4.0 Всемирная.
