Bo‘lajak tarbiyachilarda umummadaniy kompetentlikni rivojlantirish jarayonining zamonaviy ta’lim paradigmasiga mos pedagogik modeli

Авторы

  • Dilrabo Olimova Автор

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.18872300

Ключевые слова:

umummadaniy kompetentlik, bo‘lajak tarbiyachi, zamonaviy ta’lim paradigmasi, pedagogik model, kompetensiyaviy yondashuv, madaniyatshunoslik yondashuvi

Аннотация

Mazkur ilmiy maqolada bo‘lajak tarbiyachilarda umummadaniy kompetentlikni rivojlantirish muammosi
zamonaviy ta’lim paradigmasi nuqtayi nazaridan tahlil etilgan. Tadqiqotda kompetensiyaviy, shaxsga yo‘naltirilgan va
madaniyatshunoslik yondashuvlari asosida pedagogik model ishlab chiqilgan hamda uning maqsadi, vazifalari, tarkibiy
komponentlari va amalga oshirish mexanizmlari ilmiy jihatdan asoslab berilgan. Shuningdek, modelni maktabgacha ta’lim
yo‘nalishida kadrlar tayyorlash jarayoniga tatbiq etishning pedagogik shart-sharoitlari aniqlangan. Tadqiqot natijalari
bo‘lajak tarbiyachilarning kasbiy tayyorgarligida umummadaniy kompetentlikni shakllantirish samaradorligini oshirishga
xizmat qiladi

Биография автора

  • Dilrabo Olimova

    NamDPI, Maktabgacha ta’lim kafedrasi o‘qituvchisi

Библиографические ссылки

1. Oʻzbekiston Respublikasining 2020-yil 23-sentabrdagi “Ta’lim to‘g‘risida”gi O‘RQ-637-son Qonun: https://lex.uz/docs/-

5013007

2. O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti. “Maktabgacha ta’lim tizimini rivojlantirish konsepsiyasi”. – Toshkent, 2019.

3. “Bo‘lajak tarbiyachilarning kasbiy kompetentligini shakllantirishning pedagogik tizimi”. Ta’lim, fan va innovatsiyalar

OAK jurnali, 5-son.

4. A.A. Abduqodirov. “Zamonaviy pedagogik texnologiyalar”. – Toshkent, 2018.

5. B.X. Xodjayev. “Kompetensiyaviy yondashuv asosida ta’lim jarayonini tashkil etish”. – Toshkent, 2021.

6. UNESCO. “Education for Sustainable Development”. – Paris, 2017.

Опубликован

2026-03-02

Как цитировать

Bo‘lajak tarbiyachilarda umummadaniy kompetentlikni rivojlantirish jarayonining zamonaviy ta’lim paradigmasiga mos pedagogik modeli. (2026). MAKTABGACHA VA MAKTAB TA’LIMI JURNALI, 4(3). https://doi.org/10.5281/zenodo.18872300